باغ مصلی نایین (بقعه خاندان پیرنیا)

شیروانی پور فیل آبادی

عمارت باغ مصلی نائین مدفن سید نوربخشی (بزرگ سلسله نور بخشیه) معاصر شاه طهماسب صفوی است. مزار این عارف مشهور روبروی درب ورودی باغ مصلی قرار گرفته و سنگ مرمر نفیسی با تاریخ ۹۵۳ هجری بر مزار او نصب شده است. در یکی از اضلاع باغ آب انباری ساخته شده که دارای دو راه پله است. یکی از این راه پله ها در بیرون باغ واقع شده است. این آب انبار دارای دو بادگیر بلند و زیبا نیز می باشد وسط باغ بقعه ای هشت ضلعی هست که دو سه پله از سطح زمین بلندتر است. این ساختمان به صورت چهار ایوانی است و بر فراز آن گنبدی بلند و زیبا هست که با کاشی فیروزهای رنگ پوشیده شده است.در محل ورود به حیاط یک هشت ضلعی ورودی آن هشتی، بالا خانه ای است هست که محل کتابخانه مرحوم معاضد السلطنه پیرنیا بوده است. در میان گنبدخانه سه سنگ قبر در کنار هم، پیام رسان مجموعه ای از قطعه های کوتاه شده از احوال سرگذشت مربوط به سه نفر از بزرگمردان خاندان پیرنیاست. سنگ نوشته شمالی، بیانگر احوال پیر عبدالوهاب (پیر نائین) است و دو سنگ نوشته میانی مربوط است به احوال ابوالحسن خان پیرنیا (معاضدالسلطنه) نواده پیر نائین و سنگ نوشته جنوبی، احوال حسین پیرنیا (مؤتمن الملک) نواده دیگر پیرنیا ست. مساحت باغ مصلی نائین ۱۸جریب است و دور تا دور آن به صورت غلام گردش می باشد درضلع غربی مصلی آب انبار بزرگی که در نوع خود بسیار جالب توجه است. از دیگر زیبائی های این عمارت وجود دو بادگیر است که در تابستانها باعث سردی و گوارائی آب این آب انبار می شود. ورودی مصلی وعمارت مصلی بصورت دو طبقه است. عمارت مصلی نائین در آبانماه ۱۳۶۵ به شماره ۱۷۱۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. در مورد چگونگی احداث این بنا نیز برخی از منابع نوشته اند: در سفری که محمد میرزای قاجار به عنوان فرزند ولیعهد از کرمان به تهران می رفت، در این محل میهمان مرحوم حاج محمد حسن شد. وی سلطنت او را پیش بینی کرد چون گفته های او مقرون به حقیقت می شود محمد شاه برای سپاس از او دستور می دهد این بقعه را بر مزار او بسازند در وسط باغ مصلی نائین مقبره ای به صورت هشت گوش با اتاقهای قرینه و به صورت چهار ایوانه واقع شده که گنبد بسیار زیبایی از کاشی به رنگ آبی بر روی آن خودنمائی می کند. در زیر این گنبد آرامگاه حاج عبدالوهاب نائینی فرزند حاج عبدالقیوم واقع شده که در سال ۱۲۱۲هجری در این محل درگذشته است. مزار دیگری متعلق به مرحوم حاج محمد حسن کوزه کنانی آذربایجانی است که در سال ۱۲۵۰ هجری در گذشته و در این محل به خاک سپرده شده است. حاج عبد الوهاب، عارف شهیر و جد اعلای خاندان پیرنیاست. ساختمان بقعه مربوط به عهد قاجار است.