مسجد حاج میرزا علی آقا شیرازی

کاربر سامانه مشاغل بجوراینو

مسجدی آرام تقریبا بومی

پارسا سامانه مشاغل بجوراینو

میرزا علی آقا شیرازی فرزند علی اکبر، از فقها، ادیبان، شارحان نهج البلاغه، واعظ، زاهد، طبیب و از مدرسان حوزه علمیه اصفهان است.او را از علمای برجسته در علم، عمل، زهد و تقوی دانسته اند. به گفته آقا بزرگ طهرانی در کتاب نقباء البشر، میرزا علی آقا در اصفهان از معروفین به کمال و دانایی بود و جایگاه خاصی در میان اهل علم داشت و از پندها و اندرزهای او هم خواص و هم عوام استفاده می کردند؛ به همین دلیل لقب واعظ گرفت. مرتضی مطهری که از طریق هم بحثش، حسینعلی منتظری، به درس میرزا علی آقا راه پیدا کرد، در کتاب سیری در نهج البلاغه، میرزا را به حقیقت یک عالم ربانی معرفی می کند که درک محضر او از ذخائر گرانبهای عمرش است و حاضر نیست آن را با هیچ چیز معاوضه کند. مطهری همچنین در کتاب عدل الهی، میرزا علی را نهج البلاغه مجسم می داند که مواعظ آن کتاب در اعماق‏ جانش ریشه دوانده بود.میرزا علی آقا شیرازی در سال ۱۲۹۴ق (۱۲۵۵ش) در نجف متولد شد.پدر او از تجار شهر شیراز بود که به نجف مهاجرت کرد و ضمن تجارت، در درس عالمان نجف شرکت می کرد.میرزا علی آقا در سال ۱۳۱۶ق راهی اصفهان شد و تحصیلات خود را در مدرسه نیم آورد نزد سید محمدباقر درچه ای، از مراجع تقلید اصفهان، شروع کرد. او همچنین از درس عالمانی چون آخوند ملا محمد کاشی، جهانگیرخان قشقایی، عبدالحسین محلاتی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید حسن مدرس و محمد حکیم خراسانی استفاده کرد. میرزا علی به دلیل علاقه اش به آموزش طب، این علم را نیز از حاج میرزا محمدباقر حكیم باشی در اصفهان آموخت. میرزا علی آقا شیرازی پس از مدتی به نجف بازگشت و به درس عالمانی چون شیخ الشریعه اصفهانی، محمدکاظم آخوند خراسانی و سید محمدکاظم یزدی شرکت کرد و پس از وقایع مرتبط با انقلاب مشروطه دوباره به اصفهان بازگشت.و علاوه بر تدریس به کارهای تجاری نیز مشغول شد تا اینکه به توصیه حسن مدرس متمرکز در درس و خطابه شد.